TURYSTYKA - METEORY
Potężne centrum klasztorne wschodniego kościoła ortodoksyjnego. Znajduje się na Równinie Tesalskiej, niedaleko miasta
Kalambaka. Skały, na których wybudowano klasztory powstały w trzeciorzędzie - 6 mln lat temu.
Rozmieszczenie klasztorów meteorskich
Meteory są miejscem duchowego rozwoju oraz miejscem poszukiwania swojej drogi życia. Tu umacnia się
wiara i kształtuje osobowość. Klasztory Meteorów stały się strażnikami świadomości i tożsamości narodowej
Greków. Tu kształtowała się literatura i sztuka ortodoksyjnego chrześcijaństwa.
Wartość zgromadzonych w Meteorach skarbów, pamiątek i rękopisów jest nie do wycenienia. Dekorowane
szkatułki zawierają szczątki świętych, krzyże ze szlachetnego drewna, cudowne obrazy, święte kielichy, Ewangelia,
Pastorały Biskupie, wyszywane złotem szaty, rzeźby w drewnie - są tylko małą częścią cennych skarbów
znajdujących się tam.
W klasztornych skarbcach ukryte są starodruki, dary oraz inne dzieła o historycznej i artystycznej wartości.
Wiele z nich ukazują fakty historyczne, które wiążą to miejsce z wielkimi historycznymi wydarzeniami.
Dawniej ulokowane tu były pracownie bibliograficzne, w których tworzono lub przepisywano teksty o
charakterze religijnym i teologicznym.
Życie mnichów w Meteorach jest dla nich okresem próbnym, ciągłą pokutą i nieprzerwaną modlitwą. W
sercach mnichów istnieje inny świat. Mnisi są wolni od elementów przemocy i czasu. Ćwiczą w sobie silną wole aby
móc przeciwstawić się przyrodzie i ciągle się doskonalić w miłości do Boga.
Dzień życia mnicha podzielony jest na trzy części po 8 godzin każda.
Pierwsza część jest poświęcona modlitwie. Druga to czas pracy. Natomiast trzecia to czas studiów i
odpoczynku.
Mnisi Meteorów są niewolnikami związanymi nieustającą rozmową z samymi sobą, która pozwala im dojść do
mistycznej rozmowy z Bogiem. Wyznają i bronią prawdy, czuwają ciągle nad swoją wewnętrznym rozwojem, który
pozwoli stać się doskonałością.
Klasztory swym pięknem i tajemniczością przyciągają każdego roku tysiące turystów. Cisza panująca na
szczytach klasztorów tworzy niespotykaną atmosferę.
Z pośród 21 klasztorów, które tutaj zostały zbudowane, dzisiaj funkcjonuje tylko 6. Pozostałe klasztory nie są
obecnie zamieszkałe.
Metamorfozy (Duży Meteor)
Nad korytem rzeki Pinios wznosi się na wysokości 613 m. n.p.m. klasztor Metamorfozy. W 1380 r. Athanasios
wybudował tutaj świątynię. Klasztor w późniejszym okresie był rozbudowywany i odnawiany. Pierwszej zmiany
dokonał mnich Joasaf w latach 1387-1388. Druga natomiast miała miejsce w latach 1541-1542 i przypisywana jest
Symeonowi. W klasztorze można zobaczyć złocony drewniany ołtarz. Tron przeora dekorowany kamieniem
szlachetnym - sentefirem. Ściana klasztoru ozdobione są licznymi malowidłami ilustrującymi historię i liturgię życia
kościoła ortodoksyjnego.
Obok głównego budynku znajdują się również trzy małe kościoły. Pierwszy z nich, umiejscowiony przy
wyjściu kościół klasztoru, to kościół św. Athanasjosa. Drugi kościół datowany na rok 1769 to kościół św.
Konstantyna i św. Heleny. Trzeci kościół, powstały w 1600r. to kościół św. Jana Proroka.
Pośród relikwii klasztornych można zobaczyć czaszki założycieli Joasafa i Athanasjosa oraz relikwie wielu
świętych. Znajdują się tu również wrota cesarzy bizantyjskich i patryjarchów, obrazy, krzyże, pergaminy, pisma,
naczynia liturgiczne. bibliotece tutejszej bibliotece znajduje się 600 tomów starodruków.
Do 1923r. wejście do klasztoru było możliwe tylko za pomocą sznurkowej drabiny, lub siatki wciąganej przez
mnichów. Obecnie wejście do klasztoru jest znacznie łatwiejsze, a odbywa się przez wykute w skale korytarze i
schody.
Rusanu
Klasztor Rusanu prawdopodobnie wybudowany został w 1380 r. przez mnichów Nikodema i Benedykta.
Swoją nazwę otrzymał od pierwszego mieszkańca - Rusanosa. Niestety nie znaleziono pisemnych źródeł
potwierdzających ten fakt. W roku 1546 klasztor został wyremontowany i rozbudowany przez mnichów Maksyma i
Joasaf z Joaniny. Ściany w klasztorze zdobione są licznymi cudownymi freskami. Znajdują się tutaj również obrazy,
naczynia liturgiczne, szaty mnichów, krzyże i relikwie świętych. Klasztor ma swoje święto w dzień Metamorfozy
Jezusa.
Pierwsi pielgrzymi wchodzili do klasztoru po drabinie zawieszonej w powietrzu. W późniejszym okresie
wybudowano dwa drewniane mosty, które zapewniają wygodne wejście licznym pielgrzymom.
Świętego Mikołaja Odpoczywającego
Klasztor ten został prawdopodobnie wybudowany w ostatnich latach XV w. na ruinach starego. Budowę
klasztoru rozpoczęto kilka lat wcześniej, przed rokiem 1510. Była to fundacja metropolity z Larisy - Dionizjosa I
świętobliwego mnicha Nikanora z Kalambaki.
Niewielka powierzchnia skały wymusiła charakter piętrowy tego budynku. Na pierwszym piętrze znajdują się
kościół i refektarz mnichów. Drugie piętro stanowią cele mnichów. Kościół jest bardzo wąski i długi, południową
ścianę stanowią skały.
Ze starych źródeł dowiadujemy się, że znajdowało się tutaj 10 cel mnichów i cela przeora. Dekorowanie
kościoła jak mówi jeden napis, zakończono w 1527 r.
Świętego Stefana Męczennika
Skała, na której wybudowano klasztor św. Stefana była zamieszkana przed 1200 r.
W skład klasztoru wchodzą dwa kościoły. Pierwszy zbudowany prawdopodobnie w 1350r. pod wezwaniem św.
Stefana i drugi wybudowany w roku 1798 pod wezwaniem św. Haralamba.
Starszy kościół zbudowany został przez mnicha Jeremina. Natomiast kościół Św Haralamba wybudowali
mnisi Theofanisa i Amwriosiosa. Kościół jest bardzo okazały. Ma trzy kopuły, a w jego wnętrzu znajduje się
cudowny ołtarz, rzeźbiony w drewnie oraz święty stół mszalny.
W 1333 r. w klasztorze przebywał cesarz bizantyjski Asdronikos III Paleologos. Cesarz podarował klasztorowi
ziemie oraz liczne dary. Od tego czasu klasztor otrzymał przydomek cesarskiego i patriarchalnego. Dzisiaj klasztor
łączy się ze światem za pomocą 8 metrowego drewnianego mostu, który dawniej był ruchomy - ze względu na
bezpieczeństwo.
W skarbcu klasztornym obok licznych pamiątek można znaleźć : krzyże, naczynia liturgiczne, szaty
duchownych, epitafium Jezusa, cudowne wotum św. Haralamba, rękopisy symboliczne w miniaturach, złocone pasy
z roku 1778, złotem haftowane rękawy Dymitriadisa Gawrila i innych.
Świętej Trójcy
Klasztor Świętej Trójcy wybudowany został w latach 1458 - 1476. Prawdopodobnie, jego założycielem i
zarazem pierwszym mieszkańcem był Dometios. Klasztor Świętej Trójcy zbudowany jest w kształcie krzyża. Freski
znajdujące się w klasztorze pochodzą z 1692r. Przy wyjściu z klasztoru znajduje się wybudowana w skale mała
kapliczka. Pierwsi mieszkańcy wchodzili do klasztoru podobnie, jak w innych klasztorach, po linie. W 1888r. wykuto
krótkie schody, które zostały znacznie rozbudowane w 1925r.
Warlama
Założycielem tego klasztoru był Warlaam. Wybudował tu w 1350 r. mały kościół pod wezwaniem Trzech
Świętych oraz kilka celi dla mnichów. Pierwsi mnisi wchodzili do klasztoru po prowizorycznie wykonanej drabinie,
którą z czasem zastąpiono drabiną z lin.
W roku 1580 dwaj bracia - Nektarios i Theofanis wybudowali od nowa kościół Trzech Świętych. Byli również
budowniczymi kościołów Wszystkich Świętych i Świętego Jana Proroka. Kopuły w kościele wykonano w kształcie
krzyża. Stargios i Kirilos w 1627r. ozdobili kościół Trzech Świętych freskami. W 1922 wykonano schody w skale,
którymi turyści teraz mogą bezpiecznie się poruszać. Do dnia dzisiejszego używana jest również siatka do
przenoszenia rzeczy.
Pośród relikwii klasztornych można odnaleźć kości wielu świętych, habity, krzyże, srebrne naczynia
liturgiczne, rękopis na pergaminie, ewangelię cesarza Konstantyna, żelazny pas właściciela klasztoru oraz
haftowane złotem epitafium Jezusa.
|
|
| SONDA - Jak długo przebywasz w Grecji ? |
Copyright @ 2008 AtenyOnline. All Right Reserved
|
