ARCHITEKTURA
      Najważniejszymi budowlami były świątynie. Charakteryzowały się harmonią i równowagą wszystkich elementów. Były
budowane dla licznego grona bogów i bogiń greckich.
      Wznoszono je zazwyczaj na podmurowaniu o kształcie
prostokąta. Główną ozdobą świątyń były kolumny biegnące jednym lub dwoma szeregami. W środku budowli
znajdowało się pomieszczenie zwane cellą. Mieścił się tam posąg bóstwa, któremu poświecona była budowla.
Strop nad cellą zbudowany był z kamiennych belek, których końce tworzyły fryz. Z przodu i z tyłu budowli tworzone
były trójkątne tympanony wypełnione kompozycją rzeźbiarską.
Przykład tympanony
W architekturze starożytnej Grecji występowały trzy podstawowe porządki:
      Porządek dorycki charakteryzuje się cieżkimi proporcjami, surowością i monumentalizmem.
      Architektura dorycka najprawdopodobniej wywodzi się z budownictwa drewnianego. Wiele szczegółów dekoracyjnych nawiązuje do
elementów drewnianych. I tak :
Tryglif w budownictwie drewnianym pełnił rolę ochrony czoła belki stropowej.
Wybudowane pod okapem regulae - naśladują deseczki
Quttae imituje drewniane kołki łączące konstrukcje.
      Kolumna (trzon wraz z głowicą) w tym porządku wsparta jest bezpośrednio (bez bazy) na stylobacie.
Trzon kolumny zwęża się ku górze i w połowie lub w 2/3 długości posiada wybrzuszenie. Pokryty był równoległymi żłobieniami
(kanelurami).
Głowica przybiera kształt poduszki, a w górnej części posiada kwadratową płytę (abakus).
      Taki rodzaj kolumn pojawił się w Grecji najwcześniej, bo już w VII w .p.n.e
      Porządek joński występuje w dwóch odmianach : attycką i małoazjatycką. Różnica pomiędzy nimi polega przede
wszystkim na odmiennych detalach bazy i belkowania.
      Porządek joński powstał na przełomie VII i VI w. p.n.e. w Azji
Mniejszej. Główny wpływ na powstanie tego porządku miało budownictwo ludów Wschodu.
      Architektura odznacza się lekkością i smukłością proporcji. Występuje tu duża ilość elementów zdobniczych i upiększających.
      Kolumna posiada profilowaną bazę, gęsto kanelowny (żłobkowany) trzon. Dodatkowo głowica ma kimation i woluty
(ślimacznice).
      Trzecim porządkiem, który ukształtował się najpóniej był porządek koryncki.
      Według legendy kapitel koryncki został stworzony przez architekta Kallimacha. Zaobserwował on, że kosz ofiarny
ustawiony na grobie młodej dziewczyny porósł akantem.
      Różnił się od swojego poprzednika odmienną proporcją kolumny (smuklejsza) oraz dekoracją głowicy. Głowica
składała się z trzonu kalatosu (koszyk) okolonego dwoma rzędami liści akantu.
W górnej części kalatosu znajdowały się cztery woluty, na których umieszczony był abakus. Pomiędzy dużymi
wolutami znajdowały się mniejsze, z których wyrastała palmeta.
      Porządek ten był stosunkowo rzadko stosowany w starożytnej Grecji.
Najstarsza znana kolumna koryncka umieszczona była w tylnej części celli świątyni Apollina Epikurosa w Bassaj (ok.
430-400 r. p.n.e.
      Oprócz świątyń Grecy budowali także domy, teatry, stadiony, biblioteki.
|
|
| SONDA - Jak długo przebywasz w Grecji ? |
Copyright @ 2008 AtenyOnline. All Right Reserved
|